အတၱေတြဆူးတဲ့ ႏွလံုးသား

အခ်စ္ဆိုသည္မွာ

ရယူပုိင္ဆိုင္လိုမႈဟု

အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခဲ့လွ်င္

ကၽြႏု္ပ္၏ ျဖဴစင္ေသာ

သူမအတြက္ေပးဆပ္လိုမႈတို႕သည္..........

အုတ္ဂူျဖဴျဖဴေလး၏ ေရွ႕တြင္ အသက္ ၂၄ႏွစ္အရြယ္ရွိ မိန္းမငယ္ တစ္ေယာက္ ပန္းစည္းအျဖဴ တစ္စည္းကို ကိုင္၍ ျဖဴဆုတ္ေသာ မ်က္ႏွာ ႏွင့္ မင္သက္ ေငးငိုင္ေနသည္။ သူမ၏ ဂါ၀န္ရွည္ အျဖဴေရာင္မွာ တိုက္ခတ္ လာေသာ ေလထဲတြင္ ၀ဲပ်ံ လ်က္ရွိသည္။ သူမ၏ စိတ္၀ိညာဥ္္သည္လည္း  အတိတ္ႏွင့္ ပစၥဳပၸန္ ကိုလူးလား ေခါက္တံု ျပန္သြား လ်က္ရွိသည္။ သူမ သည္လိုေန႕ သည္လိုအခ်ိန္တိုင္း သည္လိုအျဖစ္မ်ိဳး ကိုရင္ဆိုင္လာခဲ့ရသည္မွာ ၅ႏွစ္ပင္ရွိခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္...။ လြန္ခဲ့ေသာငါးႏွစ္.......................................

------------------------------------------------------------------------------------

သူမတြင္သူမကို အလြန္ခ်စ္ေသာ မိဘမ်ား သူမအလိုရွိသမွ်ကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာမ်ားႏွင့္တကြ သူမအလိုကိုလိုက္ သူမအႏြံတာကိုခံေသာ သူမ အႏိုင္က်င့္သမွ်ကိုခံေသာ သူမခ်စ္သည့္ သူမကိုလည္းလြန္စြာခ်စ္သည့္ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လည္း ရွိခဲ့သည္....။ သူမတြင္ ထိုသို႕ အရာရာ ျပည့္စံုခဲ့ေသာ္လည္း သဘာ၀၏ သေဘာတရားအတိုင္း အလံုးစံုေတာ့ ျပည့္စံုခဲ့သည္မဟုတ္.....။ သူမတြင္ ေမြၚရာပါႏွလံုးေရာဂါရွိေနသည့္အခ်က္ကသာ သူမအတြက္ အၾကီးမားဆံုး အားနည္းခ်က္ျဖစ္ေနခဲ့သည္.........။ ဒိႏွစ္ပိုင္းေတြအတြင္း သူမေရာဂါက  ပိုလို႕ဆိုးရြားလာခဲ့သည္.......။ မၾကာခဏဆိုသလို အေမာေဖာက္လာခဲ့သည္....။ အခ်ိန္တိုင္း ေဆးကိုသူမ၏ ကိုယ္ႏွင့္မကြာေဆာင္ထားခဲ့ရသည္.......။ သူမ၏ ဆိုးရြားလာေသာ က်န္းမာေရးအေျခအေန မ်ားကိုခုခံ နိုင္ရန္ သူမ၏ မိဘ သူမ၏ခ်စ္သူ သူမ၏ ပါတ္၀န္းက်င္က သူမကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ အားေပးခဲ့သည္.......။ သို႕ေသာ္ ကံၾကမၼာ၏ ထုိးႏွက္ခ်က္ကို သူမတို႕မည္သို႕ပင္ ကာကြယ္ေစခဲ့ကာမူ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့.................။

------------------------------------------------------------------------------------

ပထမ ဒုတိယ တတိယ

အားလံုးကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္

အရာအားလံုးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးဆိုတာကိုလဲ

ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ပါေသးရဲ႕............။

ေနမင္းလြင္ သည္တစ္ေကာင္ၾကြက္တစ္ေကာင္ျဖစ္သည္.......။ သူ၏မိဘမ်ားမွာ သူအသက္ႏွစ္ခါလည္သား အရြယ္ကပင္ဆံုးပါးသြားခဲ့ျပီျဖစ္သည္.......။  ထိုအခ်ိန္္မွ စ၍ သူ၏အဖိုးျဖစ္သူ ႏွင့္ ေနလာခဲ့သူျဖစ္သည္.........။ သူ႕အဖိုးမွာလဲ သူ႕အားအလြန္ခ်စ္သည္.....။ တစ္ဦးတည္းေသာ ေျမးေလးျဖစ္သည့္အတြက္ ေရႊကလပ္ေပၚတင္ျပီး  ဖူးဖူးမႈတ္ထားသည္....။ ေျမးေလးဘ၀တြင္ လိုတိုင္းရ ရေလေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့သည္.......။ ေနမင္းလြင္၏ ဘ၀တြင္  ဘာကိုလိုခ်င္လိုခ်င္ ရခဲ့သည္သာျဖစ္သည္.........။  သူ မရခဲ့ေသာ သူအလြန္တပ္မက္ေသာအရာကိုကားသူမရခဲ့ေပ....။ ယင္းမွာ မိဘေမတၱာႏွင့္ မိသားစုဘ၀ပင္ျဖစ္သည္.....။ ေနမင္းလြင္၏ဘ၀သည္ ကံဆိုးလြန္း လွသည္ဟုေျပာ၍ရသည္.....။ သူ၏တစ္ဦးတည္းေသာ ေဆြမ်ိဳးျဖစ္သူ အဖိုးမွၾလဲ သူ႕အသက္ ၂၀ေက်ာ္အရြယ္ ေက်ာင္းတတ္ေနစဥ္မွာပင္ ဆံုးပါးသြားခဲ့သည္........။ သူ႕အဖိုး ဆံုးသြားေတာ့ သူအၾကီးအက်ယ္စိတ္ဓါတ္က်သြားခဲ့သည္....။ ထိုႏွစ္က သူေက်ာင္းလဲဆက္မတတ္ ျဖစ္ခဲ့ေပ.....။ စိတ္ေတြေလလြင့္ရင္း စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ သင္တန္းေတြလိုက္တတ္ျဖစ္သည္......။ တစ္စံုတစ္ခုကိုမွေတာ့ သူ စိတ္မပါခဲ့ပါ.....။  ထိုသို႕ေလလြင့္ရင္း ႏွင့္ပင္ သူ ေမဘုန္းႏွင့္ေတြ႕ခဲ့သည္.....။ ေမဘုန္းမွာမူ သူႏွင့္လံုး၀ဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္သည္....။ ေမဘုန္းတြင္ မိဘအစံုအလင္ရွိသည္...။ သူလိုခ်င္ေသာ မိသားစုဘ၀မ်ိဳးကို ေမဘုန္းကပိုင္ဆိုင္ေနႏိုင္ခဲ့သည္.....။ ထို႕အတြက္ သူအားက်ခဲ့သည္......။ ေမဘုန္းေၾကာင့္ သူ႕စိတ္ဓါတ္အင္အားမ်ား ျပန္လည္ျဖစ္ေပၚလာေစခဲ့သည္...။  သူ႕ဘ၀ရဲ႕ လစ္ဟာေနေသာတစ္စံုတစ္ခု ကိုေမဘုန္းကယူေဆာင္လာခဲ့သည္.......။ သူ ေမဘုန္းႏွင့္ စသိေတာ့ ေမဘုန္းမွာ ၁၀တန္းေျဖျပီးကာစ ကေလးမေလးသာျဖစ္သည္.....။ ေမဘုန္းကသူကထက္အသက္ ၄ႏွစ္ေက်ာ္မွ်ငယ္သည္....။ ေမဘုန္းသည္ သု႕ဘ၀ထဲသို႕ မဖိတ္ေခၚပဲ ေရာက္ရွိလာသည့္ ဧည့္သည့္ျဖစ္သည္........။  မဖိတ္ေခၚပဲ ၀င္လာသည့္ေမဘုန္းကို သူ႕ဘ၀ထဲမွ မႏွင္ပဲ ထြက္သြားမည္ကိုစိုးရြ႕ခဲ့သည္......။ သို႕ေသာ္လည္း..........

------------------------------------------------------------------------------------

အျဖဴေရာင္နဲ႕အျပာေရာင္တို႕

ေပါင္းစပ္ခြင့္ရတဲ့အခါ ေကာင္းကင္ဆိုတာျဖစ္၍

သူမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္သာေပါင္းစပ္ခြင့္ရခဲ့လွ်င္................

ေမဘုန္းကိုေနမင္းလြင္မေတြ႕ရသည္မွာ တစ္ပါတ္ပင္ျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္.......။  အရင္ကဆို သူအလုပ္မအား၍ သြားမေတြ႕ႏိုင္လွ်င္ပင္ ညဘက္ဆိုေမဘုန္းက ဖုန္းဆက္ေနက်ျဖစ္သည္......။ သို႕ေသာ္ ယခုေတာ့ ထိုသို႕မဟုတ္......။ ေမဘုန္းက သူ႕ကိုေရွာင္ေနသည္.....။ အိမ္မွာသြားရွာေတာ့လဲ ထြက္မေတြ႕...။ ဖုန္းဆက္ေတာ့လဲ မကိုင္ႏွင့္....။ ေမဘုန္းႏွင့္သူခ်စ္ခဲ့သည့္ သက္တမ္းတစ္ေလ်ာက္လံုး ေမဘုန္းသူ႕ကိုဒီလိုေရွာင္ေနတာမ်ိဳးမရွိခဲ့......။ သူေမဘုန္းအေပၚ ဘာအျပစ္လုပ္မိလို႕လဲဆိုတာကိုသာ အခါခါစဥ္းစားေနမိသည္.....။ ဒီလိုႏွင့္ေမဘုန္းႏွင့္မေတြ႕ရသည္မွာ တစ္ပါတ္ေက်ာ္၍ ႏွစ္ပါတ္ထဲပင္ ေရာက္လာခဲ့သည္.။ သူမည္သို႕မွ် မေနႏိုင္ေတာ့။  ေမဘုန္းအိမ္သို႕သြားျပီ ေမဘုန္းႏွင့္မေတြ႕ရမခ်င္း မျပန္ရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္....။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ေမဘုန္းေမေမ၏ စကားမ်ားေၾကာင့္ သူေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ခဲ့သည္.....။ ေမဘုန္းႏွလံုးအစားထိုးကုသမႈမျပဳလုပ္ႏိုင္လွ်င္ ေနာက္ထပ္ လအနည္းငယ္သာခံေတာ့မည္တဲ့......။ ၾကားၾကားခ်င္း သူမည္သို႕မွ် မယံုၾကည္ႏိုင္ခဲ့......။ စိတ္ေတြက သူ႕အဖိုးဆံုးသြားသည့္ လြန္ခဲ့ေသာ ၃ ႏွစ္ကလိုပင္  ေလးလံလာခဲ့သည္.။  ေမဘုန္းကိုသူ မစြန္႕လႊတ္ႏိုင္ေပ..။ ခ်စ္သူႏွင့္ေကြကြင္းရေသာဘ၀ကို သူမုန္းလွျပီျဖစ္သည္......။ ေမဘုန္းကိုသူ႕ဘ၀ထဲမွ မည္သို႕မွ် ထြက္ခြာသြားခြင့္မေပးႏိုင္ေပ...။ သူတစ္ခုတည္းသာဆုေတာင္းေနမိသည္...။ “ေမဘုန္း....... ကေလးမေလးေရ.......... သြားမယ္ဆိုလဲ တားခြင့္မရွိတဲ့ကိုယ့္ကို တစ္ေယာက္ထဲမထားခဲ့ပါနဲ႕ကြယ္...။”

------------------------------------------------------------------------------------

ဆံုးရႈံးျခင္းေတြမ်ားလာတဲ့အခါ

ဘာကိုမွငါလက္မလႊတ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ

ႏွလံုးသားမွာ အတၱေတြဆူးရင္း

ငါ့ကိုယ္ငါပဲ......... စြန္႕လႊတ္လိ္ုက္တယ္.............။

ေမဘုန္းကိုကို႕ကို အရမ္းသတိရေနသည္........။ သူမ၏ ခြဲစိတ္မႈေအာင္ျမင္ျပီးတဲ့အခ်ိန္ က်လွ်င္ ကိုကို႕ထံသိုကအရင္ဆံုးသြားျပီး ကိုကုိ႕ကိုေရွာင္ေနမိသည့္အတြက္ ခြင့္လႊတ္ရန္ေတာင္းပန္မည္.....။ ကိုကို႕ကို ခြဲမသြားႏိူင္လို႕ အျဖစ္မွန္ေတြကို ရင္မဆိုင္ရဲလို႕ေရွာင္ေနတဲ့အေၾကာင္းေတြ ကိုကို႕ကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းေတြကို ကိုကို႕ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲမွာ မွီလို႕ တီတီတာတာ ခၽြဲမည္ဟု စိတ္ကူးရင္း သူမ operation ခန္းထဲသို႕၀င္လာခဲ့သည္....။ အားလံုးခန္႕မွန္းထားသည့္အတိိုင္း သူမ၏ခြဲစိိတ္မႈမွာ ေအာင္ျမင္စြာျပီးဆံုးခဲ့သည္....။ ထို႕အတြက္ေမဘုန္း၏မိဘမ်ားမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္အတူ ၀မ္းနည္းေနမိသည္.....။ ထိုအခ်ိန္တြင္ “ကိုကို႕ကိုေတြ႕ခ်င္တယ္ ေမေမ ကိုကို႕ကိုေတြ႕ခ်င္တယ္....... ” ေမဘုန္းရဲ႕ေမေမမွာသက္ျပင္းရွည္ၾကီးကိုခ်ျပီး “သမီးရဲ႕ကိုကို ကသမီးရဲ႕အနီးဆံုးမွာ ရွိေနပါတယ္သမီးရယ္....... ဒါေပမယ့္ သမီးသူ႕ကို ျမင္ရမွာမဟုတ္ဘူး...... သူသမီးအတြက္ဒီစာေလးေပးခဲ့တယ္သမီး..... သူဘယ္ကိုထြက္သြားတယ္ဆိုတာ သမီးဒီစာဖတ္ျပီးရင္သိမွာပါကြယ္.........။”ေျပာျပီး မ်က္လႊာခ်ကာ စာကိုေမဘုန္းလက္ထဲသို႕ထိုးေပးလိုက္သည္.....။ အေမွာင္အရိပ္တို႕က ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ပဲ က်ဲပက္ထားတယ္......။ ေလးလံေသာစိတ္ တုန္ရီေသာ လက္အစံုႏွင့္ေမဘုန္း စာကိုဖြင့္လိုက္သည္.......................။

ကေလးမေရ

တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းရင္တစ္လွမ္းစာပဲ ခရီးေရာက္လိမ့္မယ္....။ တစ္ခ်က္ခ်င္းခပ္နစ္နစ္ျခစ္ရင္ ဒါဏ္ရာေတြကပိုပိုျပီးနက္လာတယ္....။ ပိုျပီးခံစားရခက္တယ္...။   ႏွလံုးသားကရွင္လ်က္နဲ႕ေသေနရ တာထက္စာရင္ ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး ထုတ္ျပီး ေသဆံုးသြားရတာမွ ခံစားရလြယ္ပါေသးတယ္ကြယ္...။ အကို႕ရဲ႕ပထမဆံုး ပိုင္ဆိုင္ဖူးတဲ့အခ်စ္ ကကိုယ့္အတြက္ေနာက္ဆံုးျဖစ္ႏိုင္ပါေစ..........။ ကိုယ့္ႏွလံုးသားက တစ္ေယာက္ေသာသူအတြက္ပဲ ျဖစ္ပါေစ.......။အနာဂါတ္ေတြကခါးသက္ လြန္းတဲ့အခါ အတိတ္ေတြမွာ ပ်ားရည္ျမစ္ေတြစီးဆင္းခဲ့ဖူးတာကို သတိရေပးပါ.....။ ပစၥဳပၸန္ေတြျပီးရင္ အနာဂါတ္ဆိုတာ ရွိမလာခဲ့ရင္ အတိတ္ေတြထဲမွာပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ခ်င္တယ္ ကေလးမေလးေရ......။ အမ်ားၾကီးမေမွ်ာ္လင့္ပါဘူးကြယ္.......။ ကေလးမရဲ႕ ႏွလံုးခုန္သံ စည္းခ်က္တို္င္းမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ အတၱေတြ ပါခဲ့ရင္ပဲ ေက်နပ္ပါျပီကြယ္.....။ မေမွ်ာ္လင့္ေသာအရာေတြက မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ရင္ကိုလာရိုက္ခတ္သြားတဲ့အခါ အတၱေတြ စူးရင္းအရာရာကိုစြန္႕လႊတ္ခဲ့တယ္...။ ကေလးမရဲ႕ အနီးဆံုးဆိုတာရဲ႕ အနီးဆံုးမွာ အေ၀းဆံုးအရပ္က ကိုယ္အျမဲရွိေနပါဦးမယ္ကေလးမရယ္................................။

အနားသတ္ေတြပြန္းပဲ့သြားတဲ့ေန႕

ခႏၶာမပါပဲရွင္သန္ေန႕မယ္

ေနမင္းလြင္

------------------------------------------------------------------------------------

{ေလတံခြန္}

၉း၅၀pm

၁၇.၁၁.၀၉

Author : Mg ThukhA ~ ေရးသားသည္

Label အတၱေတြဆူးတဲ့ ႏွလံုးသား Written By Mg ThukhA At Saturday, October 6, 2012 Comment 0Comment : Title အတၱေတြဆူးတဲ့ ႏွလံုးသား