ယေန႕သည္............................................. ေန႕ ျဖစ္ပါသည္။

လမ္းေတြက ေစးကပ္လြန္းတဲ့အခါ

အခန္းထဲတြင္ စာၾကည့္မီးအိမ္၏ အလင္းေရာင္ ႏွင့္ ခပ္ျပင္းျပင္း ေတးသြားတစ္ပုဒ္ ၏ ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာ သံစဥ္မ်ားမွ လြဲျပီး ဘာကိုမွ ရွိေနသည္ဟုမထင္ရ....။
အခန္းေလးကမက်ဥ္းလြန္း မက်ယ္လြန္းေသာ အခန္းတစ္ခု ျဖစ္သည္...။ အခန္းထဲတြင္ ေသတၱာတစ္လံုး စားပြဲတစ္လံုး ကုလားထိုင္တစ္လံုး ႏွင့္ ကုတင္တစ္လံုး ရွိသည္...။ ေသတၱာမွာ အသံုးမျပဳသည္မွာၾကာျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဖုန္တတ္ေနသည္မွာ မူလအေရာင္ေတာင္ ျမဳပ္ကြယ္ေနသည္...။ စားပြဲေပၚတြင္ စာအုပ္တခ်ိဳ႕ အစီအစဥ္မက်စြာ ျပန္႕က်ဲေနသည္...။ ေနာက္ Hair Gel တစ္ဘူး... ကြဲေနေသာ မွန္တစ္ခ်ပ္ ေခ်း(ဂ်ီး) အလိမ္းလိမ္းကပ္ေနေသာ ဘီးတစ္ေခ်ာင္း ကပါစားပြဲေပၚတြင္ ေနရာယူထားသည္...။ ကုလားထိုင္မွာလည္း ထိုင္သူမဲ့ ....။ ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ အေနၾကာသည္က မေလွ်ာ္မဖြတ္ရေသးသည့္ အ၀တ္တခ်ိဳ႕...။ ကုတင္ေပၚတြင္ေတာ့ ညစ္ေထးေထး ေခါင္းအံုးတစ္လံုး.... ဂြမ္းေစာင္တစ္ထည္ ႏွင့္ စာအုပ္တခ်ိဳ႕ ေနရာယူထားသည္...။ ထို႕ျပင္ အ၀တ္အစား တခ်ိဳ႕ကိုလဲတင္ထားသည္...။ ေနာက္ ေက်ာက္ရုပ္ႏွင့္မျခား ျငိမ္သက္လ်က္ရွိေသာ လူတစ္ေယာက္လဲရွိ ေနေသးသည္...။ စာၾကည့္မီးအိမ္၏ အလင္းေရာင္ျဖင့္ သူ၏ မွိန္ပ်ေသာမ်က္၀န္းအစံု ကိုျမင္ေနရသည္...။ သူ၏ပံုသ႑န္မွာ ဆံပင္ရွည္ရွည္ ညွင္းသိုးသိုးႏွင့္ မ်က္ႏွာတြင္လဲ မရိတ္သင္သည္မွာ ၾကာျပီျဖစ္ေသာ    ႏွဳတ္ခမ္းေမြးမ်ားႏွင့္မုတ္ဆိတ္ေမြးမ်ားက     ေခ်ာင္က်ေနေသာ သူ႕မ်က္ႏွာကို ပင္ကိုယ္ရုပ္ပင္ဖမ္းမရေအာင္ ဖ်က္ဆီးလ်က္ရွိေနသည္...။ သူအတန္ၾကာေအာင္ ျငိမ္ေနရင္းမွ လွဳပ္ရွားမႈတခ်ိဳ႕ျပဳလာသည္...။ လက္မ်ားကသီခ်င္းဖြင့္ထားေသာ MP 4 ထံသို႕ေရြ႕သြားသည္...။ ထို႕ေနာက္ အခန္းတြင္းမွသီခ်င္းသံသည္လဲ   ျပတင္းေပါက္မွျဖတ္တိုက္လာေသာ   ေလေျပတခ်ိဳ႕ႏွင့္အတူ   ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္...။ သူသည္ဘာမွမရွိေသာ မ်က္ႏွာက်က္အား အဓိပၸါယ္မဲ့စြာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနသည္...။ ေနာက္ သူ၏မ်က္၀န္းတြင္မ်က္ရည္မ်ား စုလာဟန္တူသည္...။ မီးအိမ္၏အလင္းေရာင္ျဖင့္ သူ၏မ်က္၀န္းထဲတြင္ အေရာင္လဲ့လ်က္ ရွိေနသည္..။ သူ႕ႏွဳတ္မွလဲတရြရြႏွင့္ တစ္စံုတစ္ခုအားေရရြတ္ေနဟန္တူသည္...။ မပီသေပ...။ သူေရရြတ္ေနသည္က 'ေလာကၾကီးက. . ..@ @ @ @ @!!!!! !#######...' တိမ္သြားလိုက္ ျပန္ေပၚလာလိုက္ႏွင့္ မသဲမကြဲေရရြတ္ေနသည္...။ ေနာက္အိပ္ရာေပၚမွထျပီး သူေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကိုေဖ်ာ္ရန္ျပင္လို္က္သည္...။ ေနာက္မွ သူ႕တြင္ေကာ္ဖီမႈန္႕မရွိသလို ေရေႏြးလဲမရွိသည္ကို သတိရသြားဟန္တူသည္..။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖင့္ ကုလားထိုင္ေပၚမွ အ၀တ္တခ်ိဳ႕ကို ထိုင္လို႕ရရံု ဖယ္လိုက္ျပီး ေဆြးေဆြးေျမ႕ေျမ႕ ထိုင္ေနလိုက္သည္....။ သူထိုင္ေနရင္းမွ ဗိုက္ဆာလာသလိုျဖစ္လာသည္...။ သို႕ေသာ္ သူ႕မွာစားစရာႏွင့္ တူသည္အရာဆိုလို႕ ေပါင္မုန္႕ေျခာက္တစ္ခ်ပ္ပင္ မရွိေပ....။ အဆံုးစြန္ထိေျပာရလွ်င္ ေရေသာက္ျပီး ဗိုက္ေမွာက္ရန္ပင္ေရမရွိေၾကာင္း သူ၏ ေျခာက္ကပ္ေသာႏွဳတ္ခမ္း အစံုက သက္ေသျပေနသည္........။


(၁) အရိပ္ရွည္သေလာက္
ငါ့အစာအိမ္ကစိတ္မရွည္ဘူး.......
ငါ့မ်က္ႏွာကိုၾကည့္စမ္း.....
မ်က္လံုးေဟာက္ပက္ပ်ံသန္းလို႕....
ဆံပင္ပံုစံကေယာက္ယက္ခတ္လို႕....ဒီမွာ....
(၂) ဒီမွာ...........
လမ္းၾကံဳရင္ ေျပာေပးခဲ့ပါ....
အိုးနဲ႕အိမ္နဲ႕ သူဖုန္းစားက
ေတာင္းမစားဘူးလို႕.....
မာနေတြကိုတဂြၽတ္ဂြၽတ္၀ါးလို႕..... ဒီမွာ.....
(၃) ဒီမွာ.....ေမတၱာဆိုတာ
တန္ခိုးရွိတိုင္းျဖစ္မလာတဲ့
ၾတိဂံနဲ႕တူေလရဲ႕.............။
(၄) ေလာကရဲ႕ၾတိဂံေတြ
သံုးနားညီလာတဲ့ေန႕.....
ငါတို႕ကိုယ့္ကိုယ္ကို
ျပာနဲ႕ဖံုးလို႕ လက္ေလ်ာ့လိုက္ၾကရေလရဲ႕.....
(၅) လမ္းေလွ်ာက္တယ္္......
လမ္းေပ်ာက္တယ္.......
ဆက္ေလွ်ာက္တယ္.....
ထပ္ေပ်က္တယ္.......
ေရွ႕ကိုၾကည့္တယ္.....
ေရွ႕ကိုျမင္တယ္......
ဒါေပမယ့္ငါ.............ေတာ္ျပီ......။
(၆) ပညာရွိလုပ္ဖို႕ စိတ္မပါတဲ့ေန႕
ဘုရင္လုပ္ဖို႕ စိတ္မပါတဲ့ေန႕...
စာကေလးတစ္ေကာင္ နဲ႕ ဘာမွမထူးတဲ့ေန႕.....
ငါဟာဘယ္ၾကယ္ကေနလာတာလဲ.....
ရာဘာပင္လို ျခစ္ယူလို႕ရရင္
ငါ့၀ိညာဥ္ဟာ အျပစ္ေတြနဲ႕ ေစးပ်စ္ေနေရာေပါ့....။
(၇) ဟုတ္ပါေပ့..... ကိုယ့္လူရာ....
လမ္းေတြကေစးကပ္လြန္းတဲ့အခါ....
ဘ၀ကိုလက္ျပလိုက္ၾကရေအာင္......။

စာၾကြင္း........ (၁) (၃) (၆)--------- ခိုင္ျမဲေက်ာ္စြာ၏ေအးေအးေဆးေဆးလမ္းမွ
(၂) (၄) (၅) (၇)----------ေလတံခြန္၏ ကိုယ္ပိုင္....။

{ေလတံခြန္}

Author : Mg ThukhA ~ ေရးသားသည္

 

0 comments:

Post a Comment